fizjoterapia – podologia – pielęgniarstwo – leczenie – trening

Największa w polsce sieć Placówek medycznych
i sportowo-medycznych

Rehabilitacja, terapia manualna, kinezyterapia

Okiem fizjoterapeuty

Metod usprawniania pacjentów oraz poprawy kondycji aparatu ruchu jest wiele. Wiele koncepcji terapeutycznych łączy ten sam cel, różnią się koncepcją podejścia do pacjenta. W Spondylus naszym celem jest kompleksowe podejście do Pacjenta, Sportowca oraz osób, które profilaktykę i zdrowy tryb życia stawiają na pierwszym planie, aby uniknąć poważnej rehabilitacji. W naszych gabinetach prowadzimy terapię manualną, opartą łączeniu wielu metod, tak aby uwzględnić całość struktury aparatu ruchu, nie tylko biorąc pod uwagę mięśnie i układ kostno – stawowy, ale również powięzi, punkty spustowe oraz taśmy. Nasza oferta terapeutyczna to kilka procedur skierowanych do różnych grup docelowych (pacjenci z problemami neurologicznymi, osoby z zespołami bólowymi w obrębie aparatu ruchu, dzieci ze zniekształceniami kręgosłupa, oraz SPORTOWCY). Dla każdego z naszych Pacjentów przygotowujemy indywidualny plan rehabilitacji, treningu i edukacji motorycznej. Stosujemy zabiegi:

  • masażu klasycznego oraz (przede wszystkim) masażu tkanek głębokich,
  • terapia punktów spustowych – mobilizacja tkanek miękkich i punktów spustowych bólu,
  • PIR- czyli relaksację poizometryczną,
  • rozluźnianie powięziowe w oparciu o koncepcję taśm Meyersa,
  • koncepcje terapeutyczne: funkcjonalna terapia manualna wg Briana Mulligana, PNF, terapia McKenzie, metoda Vojty, terapii manualnej wg Kaltenborna,
  • stabilizacja centralna,
  • kinezyterapia,
  • usługi komplementarne: kinezjologia stosowana, dietetyka i badania genów, kinezjologia edukacyjna,
  • konsultacje lekarskie, fizykoterapia, metody tradycyjne.

Aby skutecznie zaplanować indywidualny plan rehabilitacji lub też trening motoryczny realizujemy autorskie i tradycyjne metody diagnostyczne m. in. diagnostyka komputerowa stóp i postury oraz FMS. Każdy z naszych Pacjentów otrzymuje trenera, który prowadzi go przez cały proces leczenia, rehabilitacji oraz edukacji motorycznej.

OPIS WYBRANYCH METOD:

MASAŻ TKANEK GŁĘBOKICH:

Jest formą terapii skupiającą się na przywracaniu prawidłowego napięcia głębokich warstw mięśni i tkanki łącznej. Poprzez rozluźnienie, wydłużenie, zlikwidowanie zrostów i uwolnienie utrzymujących się wzorców nieprawidłowych napięć w układach tkanek powoduje zmniejszenie bólu, poprawę giętkości i płynności ruchu oraz przywraca prawidłowy zakres w najbardziej efektywny i najmniej obciążający sposób. Długotrwałe napięcie mięśniowe oraz urazy mogą prowadzić do sklejania się poszczególnych warstw powięzi, mięśni oraz więzadeł pierwotnie stanowiących osobne struktury. Sklejenia mogą prowadzić do zaburzenia miejscowego krążenia, bólu, stanów zapalnych oraz zmiany lokalnej i globalnej mechaniki ciała. Celem masażu jest przełamywanie barier – „uwalnianie powięziowo-mięśniowe” przez co przywrócenie naturalnej ruchomości i pozbycie się bólu.

TERAPIA PUNKTÓW SPUSTOWYCH – mobilizacja tkanek miękkich i punktów spustowych bólu:

Punkt spustowy to wrażliwe miejsce w obrębie nadmiernie napiętych tkanek, umiejscowione w mięśniach lub na przebiegu ich ścięgien lub powięzi, które jest bolesne pod wpływem ucisku. Występowanie punktów spustowych zaburza prawidłowe funkcjonowanie narządu ruchu, ogranicza elastyczność tkanek, wywołuje ból, może być przyczyną przeciążeń mechanicznych. Wyróżnia się punkty spustowe oraz punkty wrażliwe – wszystkie traktujemy jako punkty terapeutyczne tzn. takie na które możemy oddziaływać obniżając ich pobudliwość. Punkty te określane są jako nadwrażliwe miejsca zlokalizowane w obrębie mięśnia szkieletowego wykazujące zwiększone napięcie wyczuwalne palpacyjnie. Są one bolesne przy nacisku i bywają przyczyną charakterystycznego bólu promieniującego, tkliwości uciskowej a nawet objawów ze strony autonomicznego układu nerwowego. Zespołowi temu towarzyszy wiele objawów, takich jak ograniczenie zakresu ruchu w stawach, uczucie sztywności mięśni, szczególnie po długich okresach unieruchomienia (na przykład rano po przebudzeniu), czy osłabienie siły mięśniowej.

Odblokowując te punkty doprowadza się do znacznego zmniejszenia napięcia tkankowego w danym obszarze zaburzenia, a rozluźnioną tkankę doprowadza się do prawidłowej długości, np. przy skrótach mięśni. Techniki lecznicze stosowane w obniżaniu pobudliwości punktów spustowych określa fizjoterapeuta, w zależności od stanu pacjenta, oraz jego wrażliwości na ból.

ROZLUŹNIANIE POWIĘZIOWE wg KONCEPCJI TAŚM MEYERSA:

Powięź to włóknista tkanka, która otacza ciało pod skórą i przedziela mięśnie oraz grupy mięśniowe dzieląc je na warstwy. Sprężyste właściwości tkanki łącznej oraz jej występowanie wszechobecne w ciele pozwala na uzyskanie i przekazanie informacji o stanie napięcia struktur za pomocą PASM POWIĘZIOWYCH z każdego rejonu ciała.Zmiany w obrębie powięzi mogą powodować powstawanie nieprawidłowych napięć, które pociągając struktury kostne w nieprawidłowych kierunkach, doprowadzają do kompresji w stawach, powodując ból i dysfunkcję. Struktury nerwowe i naczynia krwionośne mogą być uciskane zaburzając ich funkcję, co doprowadza również do zaburzeń funkcjonowania narządów wewnętrznych.

Rozluźnianie powięziowe– to terapia manualna, w której pacjent nie wykonuje żadnej czynności. System napięć stwarza nieograniczone możliwości pracy metodami terapii manualnej. Przy pomocy technik pracy z tkanką miękką poprzez punkty spustowe wpływamy na regulację napięć w strukturach odległych i głębokich. Powiezie łączą się w taśmy mięśniowo-powięziowe, „pasy” utrzymujące i spinające szkielet człowieka. Terapeuta poszukuje ograniczenia w przesuwalności powięzi i wykorzystując rozluźnienie likwiduje zaburzenia.

OBJAWY NAPIĘTYCH POWIĘZI:

  • chłodne ręce, stopy, drętwienia, ciężkie kończyny,
  • wrażenie otępienia,
  • zmęczenie nieustanne,
  • bezsenność lub nadmierna senność,
  • ciężar, wrażenie opuchnięcia lub wręcz opuchnięcie,
  • problem z „czuciem” określonego miejsca w ciele,
  • promieniowanie jakby drażnienie prądem.

STABILIZACJA CENTRALNA

Terapia w oparciu o stabilizację centralną to edukacja, ćwiczenia i terapia manualna prowadzące do kontroli mięśni głębokich tułowia, które odpowiedzialne są za prawidłowe funkcjonowanie centrum naszego ciała. W odpowiedzi na pojawiające się bóle w obrębie naszego organizmu człowiek przyjmuje odciążającą pozycję co często prowadzi do zmian stereotypów ruchowych, zaburzeń w obrębie układu kostno – mięśniowego, a w konsekwencji zaburzeń funkcjonowania narządów wewnętrznych. Stabilizacja centralna ukierunkowana jest na aktywację mięśni głęboko położonych.

Podstawą skuteczności terapii jest przede wszystkim wzmocnienie mięśni, które odpowiadają za stabilizację naszego ciała, a następnie wzmocnienie systemu globalnego. Aktywne utrzymanie właściwej postawy ciała wymaga bowiem fizjologicznej pracy wielkich mięśni powierzchownych, ale również mięśni krótkich, ułożonych głęboko.

FUNKCJONALNA TERAPIA MANUALNA wg BRIANA MULLIGANA
Metoda polega na biernym ruchu terapeuty połączonym z czynnym ruchem pacjenta. Techniki używane w terapii oddziaływają bezpośrednio na stawy, natomiast pośrednio na układ nerwowy oraz mięśnie. Metoda wykorzystywana jest głównie do zaburzeń mechanicznych stawów. Główną zaletą koncepcji jest całkowita bezbolesność podczas wykonywania terapii. Metoda ma szerokie zastosowanie m.in. w takich schorzeniach jak: bóle głowy, bóle stawów obwodowych, bóle kręgosłupa.

ORTOPEDYCZNA TERAPIA MANUALNA wg KONCEPCJI KALTENBORNA – EVJETH’a
Koncepcja łączy wiele metod terapii manualnej, włączając w terapię:

  • masaż klasyczny, funkcyjny i poprzeczny,
  • czynną relaksację mięśni,
  • mobilizację stawów oraz tkanki nerwowej,
  • ćwiczenia rehabilitacyjne, usprawniające oraz poprawiające motorykę (w tym czynności dnia codziennego).

PNF

„To koncepcja leczenia, której filozofia opiera się na założeniu, że każda istota ludzka, łącznie z osobami niepełnosprawnymi, posiada nienaruszony potencjał życiowy.”
(Kabat 1950)

PNF – to metoda terapii skierowana głównie do osób z problemami neurologicznymi, mającymi problem z poruszaniem się, niedowładem kończyn i innymi dysfunkcjami ze strony aparatu ruchu. Znalazła szczególne zastosowanie w chorobie Parkinsona, Alzheimera, SM, zwyrodnienia stawowo – kostne, niedowłady i porażenia. Zakłada poza szczegółową terapią, edukację w zakresie wzorców ruchu, zgodnie z następującymi założeniami:

  • KOMPLEKSOWOŚĆ – kompleksowe podejście do Pacjenta – uwzględnienie jego wszelkich potrzeb, możliwości, chorób i dysfunkcji (często w terapii PNF powstaje zespół specjalistów pracujący nad rehabilitacją i leczeniem Pacjenta)
  • INDYWIDUALIZACJA- to Pacjent wyznacza cel, którym jest uzyskanie funkcjonalności i uzyskanie możliwości wykonywania prostych i złożonych czynności dnia codziennego,
  • UNIEZALEŻNIENIE pacjenta od osób trzecich, włączenie go w funkcjonowanie we wszystkich dziedzinach życia,
  • NIWELOWANIE BÓLU oraz nie powodowanie większego bólu w wyniku terapii,
  • MOBILIZACJA – wykorzystanie najsprawniejszych obszarów motorycznych w organizmie człowieka do osiągnięcia celu terapii, przy aktywnym udziale pacjenta,
  • RÓŻNORODNOŚĆ: program treningowy oparty o współpracę między Pacjentem a terapeutą, uwzględniający zmiany pozycji, aktywności i „zadań

METODA VOJTY

Koncepcja Vojty zakłada zakodowany naturalnie globalny wzorzec lokomocji. Skierowana jest głównie do malutkich dzieci z zaburzeniami neurologicznymi i motorycznymi. W terapii zakłada się więc, że wszystkie procesy służące zmianie pozycji ciała, pionizowanie pacjenta oraz przemieszczania do przodu istnieją od momentu poczęcia, a ujawniają stopniowo poprzez wrodzone odruchy w miarę dojrzewania centralnego układu nerwowego.

Diagnostyka składa się z 3 etapów w oparciu o w:

  1. ocena motoryki,
  2. siedmiu reakcji ułożeniowych ciała w przestrzeni,
  3. oceny wybranych odruchów pierwotnych.

Terapeuta aktywizuje genetycznie zakodowanych mechanizmów lokomocji. Są to głównie odruch pełzania i obrót. Jest to tzw. odruchowa lokomocja. Terapia ta wykorzystuje receptory czucia głębokiego, czyli prioprioreceptory, nazaliczamy ją więc do metod neurofizjologicznych. Założeniem metody Vojty jest działanie bezbólowe.

TERAPIA McKENZIE

Koncepcja McKenzie opiera się na samodzielnym radzeniu sobie z bólem przez pacjenta. Rolą terapeuty jest mobilizacja i motywowanie Pacjenta, oraz edukacja w zakresie ćwiczeń oraz odnalezienia pozycji odciążających, które nie tylko eliminują ból, ale również powodują odciążenie miejsc dysfunkcyjnych. Filozofia samodzielności pacjenta stanowi więc podstawę metody McKenziego, poprzez szeroko rozumianą edukację motoryczną.

KINEZYTERAPIA

Wady postawy można określić mianem zaburzenia przestrzennego ukształtowania ciała, to odchylenie od ogólnie przyjętych cech postawy prawidłowej, właściwej danej kategorii wieku płci i typu budowy. Postawa wadliwa jest wtedy, gdy pewne elementy odbiegają od wzorca postawy prawidłowej, gdzie nastąpiło zniekształcenie kręgosłupa, klatki piersiowej bądź też kończyn dolnych. Częstymi objawami wad postawy są zaburzenia napięcia mięśni, poszczególne grupy mięśniowe są wtedy napięte, przykurczone, rozciągnięte ale także osłabione. Zadania rehabilitanta w przypadku wad postawy są przede wszystkim:

  • dokładna diagnostyka, wraz z diagnostyką postępów rehabilitacji,
  • uruchomienie i odblokowanie blokad, eliminację skrótów i sztywności w aparacie ruchu poprzez terapię manualną,
  • włączenie ćwiczeń rehabilitacyjnych,
  • pedagogizacja w zakresie prawidłowej motoryki, a w przypadku dzieci włączenie w proces rehabilitacji rodziców i opiekunów.

ĆWICZENIA Z DZIEĆ Z GABINETU SPONDYLUS KOSZALIN: (opracowanie fizjoterapeuta Joanna Ligocka)

1

Pozycja wyjściowa:
Siad na podłodze z małą piłką.

Opis ćwiczenia:
Chwyt piłki podeszwami stóp (wszystkie palce stóp na piłce) i wyrzut piłki.

Ilość powtórzeń:
10 razy

2

Pozycja wyjściowa:
Siad skrzyżny na podłodze lub piłce.

Opis ćwiczenia:
Chwyt woreczka palcami stóp i podanie go do przeciwległej dłoni.

Ilość powtórzeń:
10 razy w każdym kierunku

3

Pozycja wyjściowa:
Siad skrzyżny na podłodze.

Opis ćwiczenia:
Chwyt obiema stopami wałeczka gumowego i naprzemienne przesuwanie po nim stóp.

Ilość powtórzeń:
10 razy w każdym kierunku

4

Pozycja wyjściowa:
Siad na podłodze.

Opis ćwiczenia:
Kończyny dolne uniesione. Przekładanie taśny TheraBand między palcami stóp, z jednej stopy do drugiej.

Ilość powtórzeń:
10 razy w każdym kierunku

5

Pozycja wyjściowa:
Stanie na dysku.

Opis ćwiczenia:
Balansowanie na dysku na zewnętrznych krawędziach stóp, z jednej strony na drugą.

Ilość powtórzeń:
10 razy w każdym kierunku

6

Pozycja wyjściowa:
Stanie na ułożonej na podłodze taśmie TheraBand.

Opis ćwiczenia:
Wędrowanie po taśmie, pilnując, by nie przekroczyć jej krawędzi.

Ilość powtórzeń:
2 minuty

7

Pozycja wyjściowa:
Stanie na podłodze.

Opis ćwiczenia:
Marsz na zewnętrznych krawędziech stóp.

Ilość powtórzeń:
2 minuty

8

Pozycja wyjściowa:
Stanie na podłodze.

Opis ćwiczenia:
Palce stóp chwytaja za końce taśmy TheraBand. Przeciąganie taśmy z jednoczesnym naprzemiennym uginaniem kończyn dolnych w stawach kolanowych.

Ilość powtórzeń:
2 minuty

9

Pozycja wyjściowa:
Stanie na podłodze.

Opis ćwiczenia:
Stopy ustawione równolegle. Kierowanie ciężaru ciała na zewnętrzny brzeg stopy z naciskiem palców stóp na podłoże.

Ilość powtórzeń:
2 minuty

10

Pozycja wyjściowa:
Siad rozkroczny.

Opis ćwiczenia:
Toczenie piłki między podeszwami stóp.

Ilość powtórzeń:
10 razy

11

Pozycja wyjściowa:
Siad na podłodze.

Opis ćwiczenia:
Taśma TheraBand zaczepiona o stopę. Naprzemienne uginanie stopy w kierunku podeszwowym i grzbietowym.

Ilość powtórzeń:
10 razy w każdym kierunku

12

Pozycja wyjściowa:
Siad na podłodze lub piłce.

Opis ćwiczenia:
Pod stopą wałeczek masujący. Toczenie wałeczka w przód i w tył, naprzemiennie.

Ilość powtórzeń:
2 minuty dla każdej stopy

13

Pozycja wyjściowa:
Siad na podłodze lub piłce.

Opis ćwiczenia:
Chwytanie woreczka palcami stóp i wyrzucanie go przed siebie.

Ilość powtórzeń:
10 dla każdej stopy

14

Pozycja wyjściowa:
Siad na podłodze lub piłce.

Opis ćwiczenia:
Pod stopami masażer drewniany. Przesuwanie stóp w przód i tył.

Ilość powtórzeń:
2 minuty

15

Pozycja wyjściowa:
Stanie na podłodze.

Opis ćwiczenia:
Jedna stopa przytrzymuje taśmę TheraBand, a druga chwyta ją palcami. Podciąganie taśmy do wysokości kolana drugiej kończyny dolnej.

Ilośc powtórzeń:
10 dla każdej stopy

16

Pozycja wyjściowa:
Stanie na podłodze.

Opis ćwiczenia:
Marsz na palcach, na piętach i na zewnętrznych krawędziach stóp.

Ilośc powtórzeń:
po 2 minuty dla każdej pozycji

Skontaktuj się z nami

Rafał Jakacki
+48 783 967 137
rj@podlogia.pl

Karolina Trąbska
+48 608 319 398
kk@podologia.pl

Skonfiguruj gabinet

Skonfiguruj gabinet

Gabinety partnerskie

Gabinety partnerskie

Szkoła Podologii

Szkoła Podologii

Sklep podologiczny

Sklep podologiczny

Cykliczne Webinaria

Cykliczne Webinaria
Poznaj etapy tworzenia twojej placówki medycznej
Wyposażenie
Wybierz gabinety, które chcesz rozwijać
Szkolenie
naucz się wykonywania usług edupodologia.pl
Rozwój
wspólnie stworzymy Twój program rozwoju na sprawdzonych technikach i narzędziach edupodologia.pl
Porozmawiaj z nami
Czat z Firmao.pl CRM